| << | มิถุนายน 2008 | >> | ||||
| อา | จ | อ | พ | พฤ | ศ | ส |
| 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 |
| 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 |
| 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 |
| 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 |
| 29 | 30 | |||||
พิมพ์หน้านี้
|
เค้าว่าถ้าอยากรู้ว่าสุนัขอายุเท่าไหร่เมื่อเทียบกับอายุคน ก็ให้เอา 7 มาคูณ.. เมื่อ 11 ปีที่แล้ว ผมไปซื้อสุนัขมาตัวหนึ่งพันธุ์ค๊อกเกอร์สแปเนียลจากตลาดนัดจตุจักร ผมตั้งชื่อให้มันว่า "ไมโล" เพราะสีของมันเหมือนสีไมโล (เครื่องดื่มรสช็อคโกแลตมอล์ตที่เด็กๆ ชื่นชอบ)
"ไมโล" เป็นสุนัขเพศเมีย หลายคนชอบถามผมว่าทำไมผมถึงเลือกสุนัขเพศเมีย? จริงๆ แล้วตอนที่ผมซื้อมันมา ผมไม่รู้หรือไม่สนใจหรอกว่ามันเพศอะไร? ผมเลือกลูกสุนัขตัวนี้ เพราะตอนนี้ผมเข้าไปหามัน มันเป็นตัวเดียวในคลอกที่กระดี๊กระด้า เมื่อผมเข้าใกล้ เมื่อ 11 ปีทีแล้ว ก่อนผมแต่งงาน ผมมี "ไมโล" ตัวนี้แหล่ะที่เป็นเพื่อนผม ผมอยู่กับมันที่บ้านกันสองคน (1 คนกับอีก 1 ตัว) บ้านผมเป็นบ้านเดี่ยว พื้นที่ 101 ตารางวา ก็เรียกว่าขนาดพอใช้ได้ มีพื้นที่ให้มันวิ่งเล่นได้สบาย เมื่อก่อน (เดี๋ยวนี้ก็ด้วย) ผมไม่ค่อยอยู่บ้านหรอก ผมทำงานออฟฟิต ออกจากบ้านไปทำงานแต่เช้าทุกวัน กว่าจะกลับก็ต้องมี 2 ทุ่ม เมื่อก่อนกลับมาจะมีเวลาพามันไปเดินเล่น ถึงแม้นจะดึกแล้วก็ตาม ชาวบ้านแถวนั้นคงว่าผมบ้าเหมือนกัน ที่พาสุนัขเดินอยู่ได้ดึกๆ ดื่นๆ แต่เมื่อก่อนคนโสดที่อยู่ตัวคนเดียว ไม่มีอะไรทำ แล้วไม่ค่อยจะสังคมกับใครเท่าไหร่ ก็ได้แต่มีสุนัขเป็นเพื่อน ...เพราะรู้ว่ามันรอผมกลับมาบ้านทุกวัน แล้วให้อาหารมัน คนแถวนั้นจะรู้จักบ้านผมว่า "บ้านไมโล" ...555+ เจ้าของบ้านไม่รู้จัก แต่รู้จักว่าเป็นบ้านของสุนัข ชื่อ "ไมโล" มีอยู่ช่วงหนึ่งที่ผมต้องไปเรียนต่อต่างประเทศ (ทำ ป.เอก) อยู่ 1 ปี ช่วงนั้น "ไมโล" ต้องไปอยู่ที่บ้านพี่ชายผม และมันก็เสียความบริสุทธิ์ (555+) ให้กับสุนัขแถวนั้น และตั้งท้อง และ "ไมโล" ก็คลอดลูกพร้อมๆ กับที่ลูกชายผมเกิดมา ผมไม่รู้หรอกว่ามันคลอดออกมากี่ตัว? แต่ลูกของมันทุกตัวก็ให้คนอื่นไปเลี้ยงหมด รู้สึกสงสารมันเหมือนกัน แต่ด้วยที่ผมไม่ได้อยู่เมืองไทย และก็คงไม่มีความสามารถที่จะดูแลทุกตัวได้ด้วย ผมก็คิดว่าเป็นทางเลือกที่ดีที่สุดสำหรับผม ไมโล และลูกของมันทุกตัว พอผมกลับมาเมืองไทย ภาระผมก็มากขึ้น ต้องให้เวลากับครอบครับ-ลูก-พ่อ-แม่ จนรู้สึกเหมือนกันว่าไม่ค่อยมีเวลาได้เล่นกับ "ไมโล" เหมือนเมื่อก่อนเท่าไหร่นัก และเมื่อ 2-3 เดือนที่แล้ว ผมก็รู้สึกว่า "ไมโล" มันแก่มาก ตามันเริ่มไม่ค่อยดี หูก็ไม่ค่อยได้ยิน เดินก็เชื่องช้าลง ควบคุมปัสสาวะก็ไม่ได้ ..ผมยังบ่นกับแฟนผมอยู่บ่อยๆ ว่ามันแก่มาก และรู้สึกสงสารมัน (สังขารของสัตว์โลกทุกตัว ก็ไม่มีใครหนึพ้นหรอก สักวันเราทุกคนก็ต้องแก่) และเมื่อต้นเดือนนี้ อาการมันไม่ค่อยดีเอามากๆ ตาตก ปากห้อย เหมือนคนที่เป็นอัมพาตบนใบหน้าไปซีกหนึ่ง พอตาไม่ดี ขาก็เจ็บ มีแผลที่ขา 2-3 วันจากนั้น มันก็จากผมไป นอนตายสิ้นลมอย่างสงบในกรงของมัน ในวันที่ 7 มิถุนายน 2551 อายุรวมได้ประมาณ 11 ปี หรือถ้านับเป็นอายุคนก็ประมาณ 75 ปีได้ ใจหนึ่งก็รู้สึกเสียใจที่เสียเพื่อนรัก-สุนัขรับใช้ (เฝ้าบ้าน) ไป แต่อีกใจหนึ่งก็รู้สึกดีใจที่มันไม่ต้องทนทุกข์ทรมานกับสังขารมันนาน และสิ้นลมอย่างสงบ
"ไมโล" ข้าขอให้เจ้าไปดี และชาติหน้าถ้าเรามีบุญร่วมกัน คงได้เจอกันอีก... |